burgers

Ik als burger van deze burgermaatschappij realiseerde mij gister iets aparts.

Na een dagje intensief genieten van de zondag, (door mezelf af te laten schieten, of beter gezegd, vol te hebben laten schieten met verf en daarbij pogingen gedaan te hebben om anderen mensen op een zo sluw mogelijke manier blauwe plekken te bezorgen,) strompelde iedereen met een rommelende maag richting auto.

We gaan naar de MAC riep iedereen vol overtuiging, nadat het woord MAC was gevallen veranderde de hele groep is een soort zombies die zich heel gericht met hun neuzen allemaal de zelfde kant op zo snel mogelijk naar hun op dat moment belangrijkste doel, probeerde te verplaatsen.

Met piepende banden, en flitsende flitsers kwamen we uiteindelijk bij 'het doel' aan. De MCDONALDS.. opzich zou je verwachten dat mensen die zo gefocused zijn om zo snel mogelijk hun lichaam vol te proppen met in mijn ogen niet echt het meest smaakvolle voedsel, zich ook wel hadden gerealiseerd, dat FastFood, op zondag middag 5 uur, wel eens zou kunnen resulteren in SlowFood.

Want ja hoor, 300 grote zombies met hun kinder zombies stonden kwijlend in de rij, te wachten totdat ze hun doel in handen kregen om het vervolgens ongegeneerd naar binnen te werken.

rommel rommel zeiden onze buikjes.. en we besloten verder te rijden..
Het idee MCDONALDS verdween van de baan.. Gelukkig, de categorie mensen waar ik me tussen bevond, waren nog net geen gehypnotiseerde zombies die zelfs 3 uur in de rij zouden gaan staan voor de o zo lekkere Big Mac.

En toen, eenmaal aangekomen in Eindhoven, zonder ook nog maar enige vorm van verteerbaar iets in mijn maag, haasten we ons naar de stad, opzoek naar eetbaar voedsel dat bij mij ook daadwerkelijk onder de categorie voedsel mag geplaatst worden.
Na me vol te hebben gepropt met Tapas, bier en een beetje port, stonden we alsnog voor de MAC.

Ineens realiseerde ik het me.. Ik als burger van de burgermaatschappij, heb n 22 jaar nog nooit!!! een Big Mac op.. die gedachte zorgde voor twijfel, mijn hersens realiseerde zich dat er iets niet klopte, de geur van de MAC drong tot diep in mijn porieen, doe mij een hapje. Hoor ik mezelf zeggen.

De doos gaat open, een enorme Big Mac staart me aan, dit is 'm dan. Pak me dan, hij kijkt me aan, de geur van de burger vind zijn weg naar mijn neus.

Ik knipper, kijk, ruik.

Denk eraan he, als je nu een hap neemt kun je nooit meer zeggen dat je nog nooit een Big MAc hebt gegeten..

En inderdaad... Liever dat, dan een hap van een Big Mac

uhuhh....

Laat mij maar lekker burger zijn, zonder burgers...

scriptie ingeleverd.. time to relax... oder??

Wat een maand wat een maand!

Van scriptie stress naar zomerkriebels en van zomerkriebels naar voetbaltranen.

Waar zal ik eens beginnen? 

De week voor het EK stroomde de tranen over mijn wangen: het gaat me niet meer lukken, ik haal het niet meer, het is nog lang niet af!!!

Och och wat was ik zielig, ik had me helemaal kapot gewerkt, 3 weken voor de deadline van mijn scriptie was er nog maar 1 ding dat telde: schrijven, InDesignen, Shapeways, Philips: mijn scriptie! 24 uur per dag spookte er van alles door mijn hoofd, was het niet de inhoud dat was het wel de vorm. Ik ben te lang blijven hangen op het eerste deel, maar hoe dichter ik bij 10 juni kwam, hoe meer mijn scriptie ergens op begon te lijken. En ondanks mijn tranen en mijn stress de dag voor dat ik naar de drukker ging: eerlijk is eerlijk, hij mag er best wezen. 

5 juni 18:00 zette ik een dikke streep onder de afgelopen 5 jaar. Klaar, niets meer aan doen. Maar eigenlijk niet klaar, nooit klaar. 'Mich! Shut up! Laat het los en kom een biertje drinken', hoorde ik van onder uit de woonkamer. 

Mijn huisgenootje was jarig en vanavond hadden we feest. Langzamerzeker kon ik het laten gaan, ik verdronk in het bier en zette mijn stress om naar geluk. Leuke mensen, lieve mensen. Yesss!!! Ik ben klaaar! Morgen naar de drukker.

Het weekend vloog voorbij, de vraag hoe mijn scriptie er uit zou zien kwam af en toe tussen de zonnestralen door nog even in mij op. Maar voor de rest was het een weekend van loslaten en genieten. Ergens ver weg van de bewoonde wereld. Ergens in de natuur in Duitsland.  Maandag nam ik mijn scriptie in ontvangst en toen was ook meteen de dag.

Nederland - Italie. Het EK was begonnen. Wat een feest, wat een genot. Voetbal, ik houd er wel van. Op onze eigen gemaakte tribune, die inmiddels hopeloos verlaten onze woonkamer siert, doken we met een flesje bier en een man of 10 dicht tegen elkaar aan om ons te laten meeslepen in de verrassing van de eeuw. Nederland zou Italie afslachten. Het was gewoon bijna niet te geloven.

Gedurende de week leek Nederland op te fleuren, overal oranje en blije gezichten. Het bier vloog massaal over de toonbanken heen en de Welpies van Albert Heijn verschenen op ieder hoekje van de straat. Samen voor oranje! De planningen voor de 2e wedstijd werden gemaakt. Waar gaan we kijken en met wie? Wie haalt er bier en wat gaan we eten?

De zon scheen.. wat is het leven mooi.

Eindelijk vrijdag, het EK verliep bizar, grote landen werden platgewalst, zo zou ook deze vrijdag laten zien.

Na een zenuwslopende eerste helft fietste ik in nog geen 10 minuten van de ene naar de andere kant van Eindhoven, 5 minuten voor het begin van de 2e helft plofte ik naast mijn huisgenootjes op de bank. De strijd kon beginnen.. En ja hoor.. 2-0 Waaaaa 2-1 hmmm 3-1 wwwwwooooooeeee de stemming was geweldig. Heel Nederland was een. Met als klapper op de vuurpijl de 4-1. Ongelooflijk! Tijd voor meer bier en meer feest. De ene helft droop af naar hun werk (ow ja voor sommige gaat het leven door) De andere helft ging slapen, maar de meeste mensen verplaatste zich naar een grote kolkende oranje feestmassa. 

Een aantal uur later kwam ik doorweekt thuis aan, via nuenen omgefietst en radeloos verdwaald dook ik om 5 uur eindelijk mijn bedje in. Wat een avond.. Op naar dinsdag!

 

De oranjegekte hield nog even aan. Mensen vertrokken massaal naar Bern waar alle Zwitsers verliefd op ons werden, andere besloten vrijdags naar Basel af te reizen. Gedurende de week werd onze nachtrust abrupt verstoord en werden we er aan herinnerend dat ook Tukije nog steeds in de race was voor de titel. 

Geeft niks, hoe meer feest hoe beter.

En toen... de dag waarop iedereen had gewacht. De kwart finale tegen Guus. Het werd een drama, Guus ging niet naar Huus maar oranje kon vertrekken. Nu wordt Guus een Russisch paspoort aangeboden voor zijn eigen veiligheid, gaat Turkije vanavond de strijd aan met Duitsland en gaat in Nederland het gewone leven weer door.

Daar waar heel nederland vorige week nog 1 was, gelukkig en oranje, is het nu weer ieder voor zich. Auto's rijden, mensen kijken boos. 

Het zonnetje schijnt, ik pak de auto en rijd weg. Op weg naar de rust, het gras het water en de zon. Met een muziekje in het park, daar waar iedereen wel nog steeds gelukkig is. 

 

ups en downs

'zonder diepte punten ook geen pieken..'

inderdaad.. mich kop op! Stel je niet zo aan.. Of ja.. aanstellen mag af en toe best wel, maar accepteer het dan ook. Het is niet raar dat je je af en toe iets minder gelukkig voelt dan anders. Stel je voor je zou je continu zo voelen als dat je je de afgelopen maand heb gevoeld.. Dan zou je dat normaal gaan vinden. Ja toch?

Inderdaad.. de reden dat ik mijn uber gelukkige gevoel van de afgelopen tijd zo heb ervaren, zo heb gewaardeerd en bewust heb meegemaakt was omdat het bijzonder voelde. Anders dan anders. Beter dan normaal. 

Fijn af en toe zo'n helder moment. Een moment waarop je dingen gaat relativeren. Vorige week vrijdag op stap en ook afgelopen vrijdag waren een groot gekkenhuis, maar daarom extra leuk, op stratum. 

Toch blijft er iets spoken.. met vlagen komen de vragen.. Op zoek naar liefde? Of is het pure lust? Is het jaloezie of iemand iets niet gunnen? Het leven is een grote vraag, maar te kort om er zo lang stil bij te blijven staan. 

Mijn glimlach terug op mijn gezicht. 

Alles is liefde.. 

'Je bent wel een beetje raar' zegt hij terwijl hij naar me kijkt.

Ik glunder, geniet. Liever raar dan saai, denk ik bij mezelf.

Ken je van die momenten, moments like that.

Je verdrinkt in iemands ogen, staart hem aan terwijl hij slaapt.

Je wilt het niet toelaten, het slopende gevoel. 

Maar je wilt het wel voelen, de kriebels in je buik.

Je trekt, hij wordt heet, je geniet.

Zodra hij krimpt voel je het binnendringen.

Ik was eigenlijk gestopt, maar ja de zon,

de lente, de verlangens. De verslaving.

Hij staart je aan en je hoort hem roepen,

Ik probeer hem te negeren.. maar tevergeefs.

Buiten met mijn laptopje: denken, schrijven.

Ik zie niks, de zon blokt mijn beeld.

In mijn ooghoek voel ik hem staren,

Pak me dan.. Neem me in je mond.

Opzoek naar een oplossing grijp ik een doos,

Een pizzadoos zorgt voor bescherming in de zon. 

Ik wacht op bescherming tegen mijn verlangen,

mijn verlangen naar jou.

Ik hoor stemmen in mijn hoofd, 

Maak me gek, en ik bevredig jou van top tot teen. 

Langzaam dringt het tot me door, 

Het zijn alleen gedachtes.. Gedachtes in mijn hoofd.

Maar wacht! Ik heb een idee,

Kom dan, kom maar. Ik pak je wel..

Jij kunt mij niet beheersen, 

Want ik laat jou verdwijnen, 

Ik rook je gewoon op, jij stomme sigaret. 

Vreemde in je eigen huis

De zomer komt eraan.. papa en mama zijn lekker weg..
ik ben een weekendje alleen.
Alleen thuis in mijn ouders nieuwe huis.
Liever bleef ik in Eindhoven, maar toch kijk ik er naar uit.
Het huis is fijn, het huis is thuis.
De deuren open, als het zonnetje schijnt.
De muziek hard aan, een beetje dansen in de keuken.

Met mijn ogen nog half dicht slenter ik naar beneden.
Ik verlang naar koffie, en naar frisse lucht.
De deuren staan al open, de koffie al gezet.
Mijn humeur zakt omlaag. Er zijn vreemden in mijn huis.
Niet een, niet twee.. Er staan 6 mensen in mijn tuin.

Ze praten hard, discussiëren, drinken van mijn koffie.
Ik wrijf in mijn ogen en loop naar ze toe.
Hoi Mich! OW.. ze weten wie ik ben, ik slaap nog half,
maar zie het nu ook.
Mensen die er altijd zijn, ze werken aan mijn huis.
Ze maken de tuin, en verven het terras.

Het zijn goede mensen, maar ze zijn altijd hier.
Ik wilde gewoon chillen, genieten van de zon.
Nadenken over het leven, gek doen nu het nog kon.

Toch jammer, al die mensen om me heen,
ik verheugde me op de tuin, het eventjes alleen zijn.

Mensen lachen, mensen kijken, ze doen en laten, voelen zich thuis.
Helaas voel ik me een vreemde in mijn eigen huis.

Living the ultimate life

Tijd voor wat nieuws.. Ik heb van die periodes.. dan kan ik uren schrijven.. maar daarna volgen automatisch dagen dat ik niks te melden heb. 

Zo zou je kunnen denken.. hm misschien is mijn leven toch niet zo spannend of je zou kunnen denken, ze heeft het vast druk.

Vandaag is zo'n dag. Dat ik eigenlijk wel wat te melden heb, maar de inspiratie er niet is. Ik kan vertellen over woensdag, toen de wedstrijd Psv - Ajax was. Dat is misschien wel leuk. Het was in ieder geval een nieuwe ervaring. Ik stond namelijk in de kroeg tussen de fanatiekste psv supporter en de enige ajax supporter van de stad. Ik kan je vertellen.. dat is niet fijn voor je oortjes. Haha, het gaf wel een extra dimensie aan de beleving van het kijken. Gelukkig bleef het 0-0 anders was de lol er waarschijnlijk snel af geweest.  Verder kan ik natuurlijk vertellen over mijn nieuwe ideeën, mijn toekomst plannen of hoeveel zin ik in het weekend heb. Vanavond ga ik met mijn vriendinnetje de Rembrandt op z'n kop zetten. Met onze opgetutte hoofden, nieuwe outfits en pumps  de rode vloerbedekking eens flink aan flarden dansen. Ik ben benieuwd. avonden in de Rembrandt hebben meestal relatief vage eindes.. Maar vooral de dagen erna zijn minder fijn. Gelukkig is het pasen. En dat betekend naast veel eieren en chocola ook een dag extra niks doen. Of ja niks doen.. in ieder geval de uren van de dag naar eigen behoefte indelen.. En daar houdt ik nogal van. Liever een uurtje langer blijven liggen, lekker ontbijten en dan aan de slag. Een uurtje pauze, lekker eten en tot laat door. Dan om half 8 opstaan 3 uur lang wakker proberen te worden, werken en om 5 uur moe zijn om vervolgens toch 's avonds nog aan de slag te gaan omdat ik me anders alsnog nutteloos voel. Jaa thuiswerken dat bevalt me wel. Thanks for that to my colleagues.

 

Terug naar de toekomst. Ik heb net besloten om naast mijn plannen voor een weekend boarden misschien toch ook maar een paar daagjes naar milaan te gaan. 2 vliegen in een klap. Half eindhoven is daar, en daarnaast woont mijn vriendinnetje daar natuurlijk. Ik moet wel snel zijn met de tickets aangezien die prijzen ook met de dag stijgen. Anyway 100 euro leg ik er wel voor neer. Dus dat is een mooi vooruitzicht. (uhmm Mich. Denk je aan je scriptie?? En denk je nog even na over het feit dat je gevraagd bent om heel misschien nog iets langer te blijven.. Dat je misschien een baan aangeboden hebt gekregen? Je weet wel.. werken.. enzo? Uhmm.. nou bijdeze waarschijnlijk 't antwoord: Ik geniet liever nog even van de vrijheid die ik heb.. dus naahhh laat dat werken nog maar even zitten.. wil wel graag dit jaar weer 8x op vakantie, en ik loop al niet echt op schema ;)

Keep on dreaming girl.. 

i love living the ultimate live (L)

  

chaos

wat een zooitje hier op mijn blog..

geen structuur..

chaos

grrr. daar houd ik niet van

ik wil orde..

eenheid

voor nu geen prioriteit

ik ben het kwijt..

loslaten

happy when it's over

Loslaten.. en vak apart 
Niet mijn sterkste punt 
Want ik wil meer, altijd meer. 
Meer duidelijkheid, meer diepgang 

Loslaten is opnieuw beginnen 
Moeilijk, maar dan heb je wat 
Tevreden zijn met wat je hebt 
Makkelijker gezegd, dan gedaan 

Loslaten is verder gaan 
Verwachtingen, hoop, een sterke wil 
Tegenvallende resultaten, dan houd het op. 
Niet zeuren, ga ervoor! 

Losgelaten en opweg naar meer 
Een hele klus, maar ik ga door 
Even nog dan ben ik daar 
3 weekjes nog, dan ben ik klaar. 

Identiteit.. Wat is dat?

'Dat limburge accent is dus echt een afknapper! Wat jij? Vind jij haar aantrekkelijk?' 'Uhm nou nee niet echt...' 

Gast! Als ik zou willen dat jullie mij aantrekkelijk vinden zou ik er wel anders uitzien. 

...Gister in de Thomas heb ik de lol van mijn leven gehad. Niet heel logisch gezien het feit dat ik 'uitgescholden' werd. Iets begrijpelijker als ik erbij vertel dat ik eerst die jongens erop wees dat ik hun sjaaltje niet zo mooi vond. 

Je kent ze wel. Mooie jongens, (die zichzelf heeeeeeeeeel mooi vinden) bloesje aan, fitness lijf, arrogant en een enorm ego. 

Not really my cup of tea. 

Maar goed dat moeten mensen allemaal zelf weten.. ik heb het gewoon niet zo op mode 'sjaaltjes'.. Net als dat ik niet begrijp waarom hippe house liefhebbers tegenwoordig (alhoewel het nu inmiddels al niet echt meer 'in' is) allemaal met een muts, sjaal (heb je m weer) en/ of oorwarmers lopen! 

come on! Het vriest niet binnen.. er lopen mannen met bezweten bovenlichamen en jij staat hier gdv met een muts op!! 

Maar ook in dit geval.. dat moeten ze lekker zelf weten.. De identiteit van individuen verdwijnt langzaam tussen de steeds groter wordende grijze massa. Maar zolang ik mezelf blijf overleef ik het wel.

alle smurfen nog aan toe

30 jaar smurfen.. En wie is er weer als de smurfen bij.. Juist ja Albert Heijn. Petje af hoor. Dankzij de acties van AH zou ik voor je lol wel willen smurfen in reclameland. De hamsterweken, de wuppies, en nu de Smurfen.. Je kunt gewoon niet ontkennen dat ze weten wat ze doen. Ik lees net een stukje in de Revu.. Dat kinderen per se bij de AH boodschappen willen doen etc. AH trekt nieuwe klanten en de omzet stijgt. Mijn huisgenootjes, ik en mijn vrienden sparen ze ook. Wij keken vroeger immers naar de Smurfen. Tot grote ergernis van mijn zusje had mijn moeder een ladig Smurfen aan een vriend met kleindochter gegeven. 'Hoezo heb je ze weggesmurft?' vroeg mijn zusje verontwaardigd. 'Ja'zeg ik, 'die kleine kids kennen de Smurfen niet eens'. Het is toch lachwekkend. Dat TBWA (toch?) het voor elkaar krijgt dat heel nederland van 3jarig kind tot 25jarige student de smurfen na 30 jaar weer spaart.. En dat iedereen van boven de 18 baalt dat hij zijn smurfen van vroeger weg heeft gegooid.. Want het is wel een feit dat deze Smurfen niet aan die van vroeger kunnen tippen.. Ik kijk oprecht uit naar de volgende actie van Albert Heijn.

honest..

Eerlijkheid duurt het langst.. toch? Een veel voorkomende uitspraak. Een leugentje om je bestwil, oke. En ik beweer ook niet dat ik altijd eerlijk ben. Maar ik kan er niet tegen dat mensen denken dat gevoelens opkroppen een oplossing is. Dat het goed is om niet recht in iemands gezicht te zeggen dat je degene gewoon niet moet. (iets genuanceerder dan wel..) Ik krijg vaak te horen dat mijn rechtstreeksheid niet echt gewaardeerd wordt. Maar nog vaker hoor ik dat mensen zouden willen dat ze zo duidelijk als mij konden zijn. Ik denk niet dat iedereen altijd alles maar moet zeggen, maar als het om je vrienden gaat, lijkt het me eerlijk gezegd meer dan logisch. Want wat zijn vrienden als je niet eens eerlijk tegen elkaar kunt zijn? Vrienden zijn er toch om van te leren? Om elkaar te wijzen op dingen die je irriteren? Maar ook om elkaar te accepteren zoals ze zijn. Afgelopen weekend heb ik mensen gekwetst, ik liet mezelf gaan en gedroeg me als een debiel. Voor degene die zich aangesproken voelen; sorry daarvoor! Voor mezelf.. een leerpunt. Iets wat misschien moeite zal kosten, maar iets wat uiteindelijk zijn vruchten zal afwerpen. Vroeger vonden mensen me arrogant omdat ik te weinig lachte, nu moet ik op mijn werk continu veranderwoorden waarom ik zovaak lach.

Een nieuwe stretching goal.. Think before you act, zoals iemand afgelopen weekend zei.

Internet junkies

Time flies when you’re having fun..

Jaja.. de tijd vliegt sowieso. Lol of geen lol. Ongelooflijk zeg, een jaar geleden maakte ik me druk over mijn afstudeerstage. Evenementen, festivals organiseren, teksten schrijven dat wilde ik! Dat wist ik, en dat hield ik vol tot eind augustus vorig jaar. Zoals al eerder vermeld wees ik stages bij reclamebureaus af omdat ik wilde gaan voor Ape en DjBroadcast. Helaas werden deze opdrachten niet goed gekeurd en stond ik alsnog met lege handen.

12 weken geleden begon de uitdaging van mijn leven. Ik werd aangenomen bij Philips. Ik stond aan het begin van een nieuwe fase in mijn leven. Maar ik kwam er snel genoeg achter dat ik niet de enige was die veel te wachten stond. Ik stond aan het begin van een trend en aan het begin van een verandering van internet en de hedendaagse marketing. Gaande weg leerde ik over nieuwe media, het gebruik van sociale netwerken en het effect en de behoefte van de Long Tail. Mensen willen meer, en het is tegenwoordig allemaal mogelijk. Je hoeft niet meer met Nikes rond te lopen waar de rest van de wereld mee rond loopt. Je hoeft ook niet meer naar reclame te kijken als je daar geen behoefte aan hebt. We bepalen het tegenwoordig allemaal zelf. We ontwerpen onze eigen schoenen, maken ons eigen nieuws en zorgen er zelf wel voor dat we beroemd worden. Internet is er niet alleen meer als informatiebron. Internet is er om jezelf te verkopen, jezelf te laten zien aan de rest van de wereld. Om er vrienden te maken, en er contacten mee te onderhouden. Wij zijn het internet. De consument pakt langzaam de macht over. We gaan er allemaal in mee.. zonder eigenlijk te beseffen dat we er gewoon afhankelijk van zijn.

Actually we’re all just junkies.

2007/2008

dit kwam ik net toevallig tegen...

Een nieuw jaar.. nieuwe kansen, nieuwe voornemens. 2007 was het jaar dat Rita de VVD verliet. Het jaar dat ik op wintersport mijn neus brak en mijn ribben scheurde. Het jaar dat er in Irak alleen maar meer doden bleven vallen. Het jaar dat ik iedere maand op vakantie ging. Het jaar dat Holleder Nederland in z’n greep had, dat heel de wereld geschokt was van BNN’s donor show. Het jaar dat ik leerde Surfen en in de stress zat om een afstudeerstage te kiezen. Het jaar dat Nederland afscheidt nam van Jan Wolters en Jos Brink. 2007 bracht mij voor het eerst over de grenzen van Europa en ook is 2007 het jaar dat Wilders aankondigd een anti-islamiten film te maken. Een jaar dat ik veel heb meegemaakt, een jaar dat ik heb genoten maar ook veel heb gehuild. Ik ben verdrietig geweest maar ook intens gelukkig. Ik heb geen vrienden verloren maar wel nieuwe ontmoet. 2007 was mooi maar toch ga ik in 2008 een aantal dingen drastisch veranderen. Ik ga minder drinken, afstuderen, mijn hoofd en buik niet laten overstromen met vreemde gevoelens die mensen van het andere geslacht veroorzaken, meer sporten, niet meer roken, gezonder lever. Blablabla. Maar neeee ik ga niet Sonja Bakkeren. Het is trouwens niet alleen ik die iets gaat veranderen, heel de wereld veranderd. Laptops zijn tegenwoordig te vervoeren in een envelop, je hebt geen computer meer nodig want met de iPhone kan het ook allemaal, 3D kijken kan zonder bril, cdtje met een capaciteit van 25gb, de nieuwe president van Amerika wordt gekozen (lees een vrouw en een kleurling maken kans!) Google helpt je bij het regelen van heel je leven. Inclusief nieuws, je klanten pijlen, sociale contacten bijhouden en advertenties plaatsen, meer dan Google heb je niet meer nodig. Eind 2007 werd ik wakker door de radio, er werd vertelt dat Hyves en andere sociale netwerk sites het sociale netwerk van de jeugd juist bevorderen. (waarom heten al die sites anders online social network places) Ik zelf geloof hier ook wel in, al heb ik internet en msn in mijn jeugd niet echt gemist. Zodra wij wisten hoe we onze hersens moesten gebruiken, kenden we 20 telefoonnummers uit ons hoofd, die veranderde vervolgens halverwege onze jeugd ook nog eens, en verder moesten we het op school doen met een milieuprogrammatje op de computer. Ow ja, nog zoiets waar we schijnbaar nog niet over uitgepraat zijn, het milieu. Jamie Oliver dood kuikens op tv en milieuactivisten doden tegenwoordig hun eigen huisdier om een tas van te maken. Wat zal 2008 ons brengen?

zwak..

Veel mensen hebben moeite om te stoppen met roken. Ik daarentegen heb er eerlijk gezegd niet echt moeite mee (gehad). Het geen dat ik altijd zwoor, namelijk gewoon niet proberen te stoppen als je er toch niet achter staat, blijkt nou eenmaal waar te zijn. Na afgelopen zomer had ik het helemaal gehad met roken, ik praatte mezelf kwaaltjes aan, en moest dus wel stoppen. Zo gezegd zo gedaan. Geen probleem. Af en toe nog wel eens een sigaretje tijdens het stappen, maar overdag en door de weeks was de behoefte er gewoon niet meer.

Nu, dik (letterlijk dik) een half jaar verder, ben ik nog steeds gestopt. Maar vraag me wel al een tijdje af waarom ik toch zoveel ben bijgekomen. AAARRRGGG dat komt natuurlijk door t stoppen met roken. Wat een PIEP zooi! Ik heb de hele dag honger en ondanks dat ik mijn best doe om iedere dag op de fiets naar mijn werk te gaan, komt er bar weinig van. :( Ik haat meisjes die zeuren dat ze te dik zijn! En ohh nee ik mag geen koekje want ik ben aan het lijnen. Grrr.. Maar goed, misschien irriteerde ik me daar ook altijd wel aan omdat ik er zelf gewoonweg nooit last van had.

Vol goede moed bedacht ik me.. Als ik nou gewoon een Special K ontbijt ga eten dan komt het misschien wel goed. Maar nee hoor.. (onervaren lijn/dieet/ik let op wat ik eet wijf dat ik ben) tuurlijk val je niet als je iedere ochtend een kommetje Special K eet. Je moet er je hele dagelijkse voeding op aan passen. En tja.. Daar ben ik nou niet zo goed in. Ik doe echt echt echt mijn best om er niks over te zeggen.. Maar wat moet ik dan? Ik scheurde vandaag uit mijn broek. Ja!! op mijn werk ook nog! En nee.. die broek is niet versleten want hij is nog geen 2 maanden oud. Misschien toch minder pasta en andere dikmakende dingen eten.. Maar Maaaaar eten is zo lekker!! Of nog beter.. ga nou gvd een sporten!!!!

Of begin in godsnaam weer met roken!!!

Who are you?

'Ik ben een man, 26 jaar. Donkere lange haren en fel blauwe ogen. Ik houd van Jazz, ik ben kunstenaar en heb mijn eigen atelier.'

Het zou kunnen.. maar degene die ooit wel eens op mijn blog heeft gelezen zou eerder de volgende omschrijving geloven.

'Ik ben een 21 jarige meid die sinds kort het werkende leven van 9-5 aan het verkennen is. Ik studeer communicatie, ben op dit moment aan het afstuderen bij Philips en geniet van het leven.'

Mensen die mij kennen van Partyflock zouden me waarschijnlijk eerder beschrijven als betweterige technokenner en feestbeest eerste klas. Ik praat namelijk niet over de nieuwste technologische ontwikkelingen en nieuw marketingmogelijkheden op websites als Partyflock. Nee op Partyflock laat ik maar al te graag mijn mening horen over de line up van de aankomende festivals en heb ik mijn woordje altijd klaar tegen mensen die in mijn ogen hun mond moeten houden omdat ze praten over dingen waar ze gewoonweg geen verstand van hebben.

In de tijd van internet, chatboxen, msn, forums en tegenwoordig sociale netwerk sites heeft iedereen meerdere gezichten. en dan val ik nog mee..

Je identiteit wordt bepaald en vooral beinvloed door je omgeving. Een bekend voorbeeld is dat van 'de jongen'. Daar waar jongens in hun relatie vaak de perfecte schoonzoon lijken, zijn ze bij hun vrienden vaak zogenaamd stoer en asociaal.

Het gevaar van internet is dat je nooit weet wie je voor je hebt. Msnen en chatten, het kan zo romantisch zijn. Maar tja.. wie zegt dat je niet gewoon met iemand anders praat? Of dat de jongen waaraan je je liefde verklaard niet met vrienden en een hoop bier achter zijn computer zit te lachen om je belachelijke gedrag?!

In deze tijd is er maar een ding belangrijk, denk ik. En dat is dat je zelf weet wie je bent. Wat andere van je denken, of wat jij wilt dat andere van je denken... Who cares..

Tell me and I'll forgot.

Show me and I'll remember.

Involve and I'll understand.

- Benjamin Franklin -

onder het motto

'Don't ask for permission, ask for forgiveness'

Eindhoven de gekste

_0_ Awakenings in 't Klokgebouw  _0_

Pff.. de stuwigangers zijn weer terug. Mooie verhalen, ik lach me dood. Ze hebben echt een top week gehad en visualiseren is voor mij niet echt heel moeilijk. Waar ik meer moeite mee heb ik mijn gevoelens onder controle te houden. Als ze het hebben over de eeuwige poedervelden en de o zo meisjes dan begint het toch te kriebelen. Ik heb zeker iets gemist. Maar goed.. mijn tijd komt nog wel.

Vandaag fietste ik vrolijk richting de stad, ik wil na mijn werk nog even snel naar de Apple store want ik heb gister een nieuwe mac gekocht. Met mijn fiets al in de stad is de kans groter dat ik de winkel straks voor 6 uur bereik. Het is grijs. Het regent. Terwijl ik op de bus sta te wachten denk ik na. Iedereen kijkt sip, ik vraag me af waarom. Diep van binnen lach ik, en ben ik gelukkig. Zou ik dat net als al deze mensen ook niet uitstralen? De bus komt en ik stap in. ik werp een blik op de mensen voordat ik beslis naast wie ik zal gaan zitten. Ik neem plaats naast een blond meisje van mijn leeftijd. Ik geniet van de rust…

Helaas is het snel gedaan met de rust. De telefoon van het meisje gaat en zodra ze opneemt besef ik dat ik echt naast de verkeerde persoon ben gaan zitten. Ik word herinnerd aan een tijd geleden toen ik naast iemand was gaan zitten waar ik ook veel spijt van kreeg. Ken je het geluid dat nog erger klinkt als een krijtje dat je leraar vroeger op het bord kraste? De slechtste muziek van de wereld. Het geschreeuw van je aartsvijand? Nou neem dat geluid, vermedigvuld dit met 250000x en je hebt het geluid dat dit meisje haar stem bleek te zijn. Jezus wat had ik medelijden met de persoon aan de andere kant van de lijn. Ik zat nu dus naast datzelfde meisje, en ik ben er ook nog van overtuigd dat ze met dezelfde persoon belde. En erger nog, ze voerden het zelfde gesprek.. ‘jaa ik ben nu hier. En ja de bus was te laat dus’.. blablablabla..

Ik besloot er maar om te lachen. Ergeren heeft toch geen zin. Nu 12 uur, zit ik achter mijn bureautje te denken aan mijn nieuwe mac. Mijn creativiteit stijgt met het idée dat er een macbook thuis op me staat te wachten. Morgen heb ik ‘t eerste gesprek met mijn stagebegeleider op school. Ik ben benieuwd.

scrrriptie kriebels

Hm.. thinking, wondering. Engels en nederlands door elkaar. Week 8 alweer. Ik zit gewoon al bijna op de helft. Ik heb nu al ontzettend veel geleerd, maar toch voelt het nog lang niet als voldaan. Als ik terug denk aan vorig jaar. Aan het punt waar ik met leren ben gestopt dan lijkt het alsof ik qua marketing mogelijkheden inderdaad heb stil gestaan. Ik stond stil terwijl de wereld om mij heen versneld langs me door ontwikkelde. Mijn vrienden studeren af, ze begonnen, ontdekte, bedachten en gingen. De een met een 7 de ander een 9. Mijn portfolio is nog net zo leeg als een jaar geleden, terwijl mijn vrienden het verder uitbreiden. Toch voelt Philips goed. Ik denk verder dan de traditionele media en begin bij de start, terwijl de rest bij het eind begint. Wie zijn wij? Wat willen wij? Wat wil de consument? Wat worden wij? Hoe gaan we heten? Hoe zien we er uit? Stappen die ik een voor een beantwoord en waar de rest al antwoord op wist; Wij zijn Heineken, wij hebben geld, we willen meer geld, de consument wil dit dus bedenk maar dat. Und so weiter. Brainstorm hier, geklieder daar. Maar op dit moment compleet doelloos. Ik kijk naar scripties van andere mensen. Zijn zij afgestudeerd denk ik bij de een. En bij de ander breekt het zweet me uit. 5 verschillende campagnes, volledig uitgewerkt en al. Hallo.. hoe moet ik dat ooit doen? Ik werk toch maar alleen.

the sky is pink

Sitting there as a total groupie in the middle of a couple of heroes.

I smile. I feel good. I'm happy

These people are awesome and i'm just me. There are ideas coming from everywhere and names all over the place.

I listen, we shout, I think and we decide. I wonder and imagine.

All kind of things are coming through my head. Thinking about names, talking about the strategy. Being there at the very first moment. I'm loving it.

I'm in the middle of a brainstrom with Philips Design.

Inspire design create

Creatief - out of the box - reclame - marketing - verkoop - commercieel - geld verdienen

Creatief - anders - origineel - kunst - alternatief - lange haren - drugs - festivals - muziek

Creatief - vrij - raar - gek - vaag - moeilijk - niet te begrijpen - niet geaccepteerd

Creatief - brainstormen - ideeen - concepten - copy - art - vormgeving - design

Creatief - zelf doen - passief - actief - interactief - Web 2.0 - sociaal

Creatief - nadenken - stimuleren - actie - reactie - emotie

.............

Creativity where are you?

Lekker die vooroordelen

Philips.. daar werken toch alleen maar serieuze, maar vooral heel erg slimme mensen? En serieuze mensen luisteren toch naar top 40-, klassieke-, jazz- of oudbollige muziek? Die gaan niet uit. Zijn alleen maar met hun werk bezig en zitten in hun vrije tijd met een boek op de bank? Slimme mensen gaan beslist niet naar plekken waar onbeschofte mensen komen. Plekken waar mensen halfnaakt, van de kaart, met drugs of alcohol of nog erger allebei op, lopen. Daar komen mensen met een serieuze levensstijl niet. Mijn baas en collega's komen echt niet op festivals! Toch??

pff.. Mich!! ik dacht dat je toch wel iets had geleerd in je leven..(zegt mijn verstand) Schijnbaar niet. Of ja, ik vergeet het soms gewoon.. Dat dance muziek toch best toegankelijk is, wist ik eigenlijk ook wel. Maar waarschijnlijk wilde ik het gewoon niet weten. Ik bedoel als ik de afgelopen jaren steeds om me heen had moeten kijken op ieder feest waar ik kwam omdat ik wist dat er misschien een docent of collega rondliep.. dan was de lol er ook snel van af natuurlijk. Er niet bij stil staan zorgt voor verrassingen, en die zijn soms best leuk :)

Grappig.. Mensen blijven mensen, bevooroordeeld. Net als dat mijn baas niet had gedacht dat ik films als 300 keek. Anyway, zo zie je maar. Eindelijk een keer een onderwerp tijdens de lunch waar ik wel over mee kan praten ;) (ik heb niet de intelligentie om een bijdrage te leveren aan de normale gespreksonderwerpen tijdens de lunch, dan luister ik meestal ;)

Maar weer wat geleerd..

Tijd voor een beloning?

Of tijd voor een break? Mijn altijd boze computer alarm vind van wel, maar ik kom net pas op dreef. Hij is af! Af af af!!! Hohh eindelijk! Mijn eerste officiele bijdrage aan de ontwikkeling van een nieuw product, dan wel service. En ik geef toe, het mag er wezen. Vandaar toch even mijn naam onder in de voetnoot vermeld

Wat ik nu heb gedaan is eigenlijk puur als voorbereiding op het geen waar ik dadelijk op ga afstuderen. Het is onderzoek.. en tja dat behoort eigenlijk niet helemaal tot mijn stage eisen. Anyway. Stage is om te leren? Ja toch..

Weetje, soms twijfel ik nog wel.. wat nou als ik dadelijk toch niet kan afstuderen op dat geen wat ik maak. Wat ik ook voor iets creatief verzin, het zal nooit een standaard concept worden zoals de rest van mijn klas. Aan mij dus de taak om die examencommissie te overtuigen. Of wie mijn scriptie dan ook gaat beoordelen. Het mooie is dat ik wel een paar maanden heb tussen mijn stage en inlever datum van de scriptie, dus iets moois ervan maken moet zeker lukken.

De dag dat 1000 studenten inclusief 2 dierbare vrienden vertrekken naar Les Menuires komt steeds dichterbij. Mijn hart gaat sneller kloppen. De tranen vormen zich samen en mijn buik draait er van om. Ik, ik, ik. Michelle de actieve stuwi ganger, feestbeest eerste klas, sneeuwliefhebber eerste orde gaat gewoon niet mee. AAAAAAAAHHHH ik word echt misselijk, verdrietig, kwaad alles tegenlijk als ik er aan denk. Maar toch komt er dan, waar vandaan weet ik niet, maar hij komt, mijn verstand die zegt: meid! Kom op, je doet er goed aan dit jaar over te slaan. En je komt er echt heus wel overheen. Alles is liefde (zou mijn vader zeggen) Als ik maar lang genoeg naar dat stemmetje, dat ik hierna zal benoemen met verstand, (nee niet mn vader maar die andere) luister dan kan ik al die vreselijke gevoelens wel weer weg drukken. Dan denk ik aan mijn toekomst. Aan mijn diploma dat na Stuwi binnen hand bereik ligt, en aan al die maanden sneeuw die me tegenmoet lachen, als ik nog maar even goed mijn best doe.

Een camera, laptop en mijn gezonde schrijflust. Misschien moet ik wel iets met journalistiek gaan doen, bedacht ik me vanochtend… Iets om over na te denken.

Dit was mijn beloning. Een stukje schrijven, mijn hart luchten.. en nu weer aan’t werk.

leeg

Ziek het nieuwe jaar beginnen. Niet eens hoofdpijn, of een kater. Pijn dat ik had, och och wat was ik zielig. Pijn is trouwens nog niet weg. Blauwe plekken overal. Mijn geheugen totaal aan flarden.
Wat is er gebeurd? Waar ben ik geweest? Ik word wakker in mijn bed. Misselijkheid doet mij denken. Denken aan de afgelopen tijd. Het was een mooi jaar. Maar de tijd is aangebroken. Tijd om volwassen te worden. Vandaag mag ziek zijn nog. Maar zodra ik me beter voel blijf ik dat. Ik zal beter, sterker en groter worden. Wel nog lol, maar niet onbezonnen. Jong maar niet naief. Ik groei, leef, kijk vooruit.

Maar vandaag ben ik nog even ziek.