donderdag, januari 31, 2008
woensdag, januari 30, 2008
Pff.. de stuwigangers zijn weer terug. Mooie verhalen, ik lach me dood. Ze hebben echt een top week gehad en visualiseren is voor mij niet echt heel moeilijk. Waar ik meer moeite mee heb ik mijn gevoelens onder controle te houden. Als ze het hebben over de eeuwige poedervelden en de o zo meisjes dan begint het toch te kriebelen. Ik heb zeker iets gemist. Maar goed.. mijn tijd komt nog wel.
Vandaag fietste ik vrolijk richting de stad, ik wil na mijn werk nog even snel naar de Apple store want ik heb gister een nieuwe mac gekocht. Met mijn fiets al in de stad is de
Helaas is het snel gedaan met de rust. De telefoon van het meisje gaat en zodra ze opneemt besef ik dat ik echt naast de verkeerde persoon ben gaan zitten. Ik word herinnerd aan een tijd geleden toen ik naast iemand was gaan zitten waar ik ook veel spijt van kreeg. Ken je het geluid dat nog erger klinkt als een krijtje dat je leraar vroeger op het bord kraste? De slechtste muziek van de wereld. Het geschreeuw van je aartsvijand? Nou neem dat geluid, vermedigvuld dit met 250000x en je hebt het geluid dat dit meisje haar stem bleek te zijn. Jezus wat had ik medelijden met de persoon aan de andere kant van de lijn. Ik zat nu dus naast datzelfde meisje, en ik ben er ook nog van overtuigd dat ze met dezelfde persoon belde. En erger nog, ze voerden het zelfde gesprek.. ‘jaa ik ben nu hier. En ja de bus was te laat dus’.. blablablabla..
Ik besloot er maar om te lachen. Ergeren heeft toch geen zin. Nu 12 uur, zit ik achter mijn bureautje te denken aan mijn nieuwe mac. Mijn creativiteit stijgt met het idée dat er een macbook thuis op me staat te wachten. Morgen heb ik ‘t eerste gesprek met mijn stagebegeleider op school. Ik ben benieuwd.
