De zomer komt eraan.. papa en mama zijn lekker weg..
ik ben een weekendje alleen.
Alleen thuis in mijn ouders nieuwe huis.
Liever bleef ik in Eindhoven, maar toch kijk ik er naar uit.
Het huis is fijn, het huis is thuis.
De deuren open, als het zonnetje schijnt.
De muziek hard aan, een beetje dansen in de keuken.
Met mijn ogen nog half dicht slenter ik naar beneden.
Ik verlang naar koffie, en naar frisse lucht.
De deuren staan al open, de koffie al gezet.
Mijn humeur zakt omlaag. Er zijn vreemden in mijn huis.
Niet een, niet twee.. Er staan 6 mensen in mijn tuin.
Ze praten hard, discussiëren, drinken van mijn koffie.
Ik wrijf in mijn ogen en loop naar ze toe.
Hoi Mich! OW.. ze weten wie ik ben, ik slaap nog half,
maar zie het nu ook.
Mensen die er altijd zijn, ze werken aan mijn huis.
Ze maken de tuin, en verven het terras.
Het zijn goede mensen, maar ze zijn altijd hier.
Ik wilde gewoon chillen, genieten van de zon.
Nadenken over het leven, gek doen nu het nog kon.
Toch jammer, al die mensen om me heen,
ik verheugde me op de tuin, het eventjes alleen zijn.
Mensen lachen, mensen kijken, ze doen en laten, voelen zich thuis.
Helaas voel ik me een vreemde in mijn eigen huis.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten