Concentratieloos

Mijn laatste werkdag van dit jaar, en dat is te merken. Na een voortreffelijke lunch, een wandeling door een adembenemend mooi winterlandschap en mijn 6e flesje water, kan ik me echt niet meer concentreren. Ik word om de haverklap gebeld, en ik ben niet de enige. Heel Philips ligt de komende 2 weken plat dus alle laatste dingen moeten NU geregeld worden.
Maar goed, ik heb zelfs geen inspiratie om mijn blog nog een mooi verhaaltje aan te bieden, tijd voor een break. Ik ga de sneeuw in.

Een helder moment

'You have reached your daily limit for today'.

Met andere woorden als je nu niet als de sodemieter iets anders gaat doen dan achter je scherm gekluisterd, klikkend en typend de dag doorbrengt, heb je binnen nu een aanzienlijke korte tijd last van RSI, vierkante ogen, pijn aan je nek en een vergroeide rug.

Oke, oke.. ik ga al. Mijn 8 uur zitten er nog helemaal niet op, maar aangezien ik al de hele dag binnen zit besluit ik even een frisse neus te gaan halen. Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, het vriest. Ik loop een rondje over het enorme High Tech Campus terrein en kom uiteindelijk aan bij een enorme vijver. Er zwemmen eentjes en de ondergaande zon weerkaatst prachtig in het water. De stoeltjes langs de kant staren me uitnodigend uit. In de zomer zijn ze vast druk bezet. Maar ik kan op dit moment minstens net zo hard genieten van het uitzicht.

Wat een rust. Even helemaal afgezonderd van het drukke werkleven dat zich achter mij bevindt. Mijn kantoor en beeldscherm verdwijnen uit mijn gedachte. Ik adem diep in en blaas een enorme rooklucht uit. Het is koud, maar ik voel me warm van binnen. Ik heb moment van realisatie. Meid, kijk nou es waar je je bevindt. Geniet, doe je werk en dan kom je er wel.

Morgen neem ik mijn fototoestel mee. Maar voor nu loop ik voldaan terug naar mijn kille kantoortje.

laatste week 2007

Inmiddels is dit alweer mijn 3e week bij Philips. Klinkt cool, maar de dagen dat ik op kantoor heb gewerkt zijn op dit moment nog op een hand te tellen. Goed bezig Mich, zul je denken. Ik vraag me alleen af wat ze er bij de administratie van denken. Ik heb namelijk zo'n hele coole Philips badge, met een zogenaamd in en uit klok systeem. En als iemand 1 december begint maar op 17 december pas voor de 5e keer inklokt, moet er toch wel een lampje gaan branden. Ik wacht wel tot dat ik er iets van hoor, of ik wacht totdat ik mijn eerste salaris krijg ;) Zou mooi zijn als dat gewoon het gehele bedrag zou zijn. Anyway niks om me zorgen over te maken. Afspraken zijn afspraken toch.

Vanochtend opstaan viel weer zwaar, dit keer vooral omdat ik in een redelijk aparte droom verwikkeld zat. Ik had een IBook, ge weet wel, zoon hippe leptop van apple, maar die werd gewoon voor mijn neus gestolen. Dus in mijn droom zat ik achter de dief van mijn laptop aan, leuk maar best vervelend ook. Toen ik om half 9 toch maar eens opstond realiseerde ik me voor het eerst dat iedere dag werken nog zo slecht niet is. De weekenden zijn opeens zo bijzonder, iets om naar uit te kijken. Daarnaast is het zo dat als je je werk goed doet, je echt vrije tijd hebt als je eenmaal thuis bent. Daarentegen staan er natuurlijk een hoop uurtjes thuiswerken tegenover als je heel de dag op je weblog loopt te schrijven.

Maar ho! Het is echt niet zo dat ik niks uitvoer hier, ik moet alleen soms 5 minuutjes iets anders doen, (vind ik zelf, maar vind mijn persoonlijke waakicoon op de pc nog erger) anders val ik in slaap.

Bijna kerst, ik kijk er naar uit. Lekker eten, eindelijk weer eens iedereen van de familie bij elkaar en last but not least, cadeautjes :D

Voor nu weer aan de slag, ik kijk nu al weer uit naar een welverdiend weekend, maar dan zal ik eerst iets nuttigs moeten doen.