back in town

Starende ogen, denegrerende opmerkingen en een vervelend zeurend taaltje. Ik ben weer terug in Nederland. New York zit nog in mijn gedachte, ik mis het. Had me 2 weken geleden gezegd dat ik misschien best wel in Amerika zou willen wonen en ik had je keihard uitgelachen. Maar alles wat ik daar niet voelde als ik over straat liep, stond te wachten of wat dan ook, dat voel ik hier 10x zo erg.

Mijn ogen vallen bijna dicht dus ik moet om de 5 minuten switchen naar een ander scherm. Ik lees dingen over User Generated Advertising. Echt interessant, maar mijn hoofd zit gewoon nog bij de stad die mijn bureaublad kleurt.

Ik mis de taal, al lees ik al de informatie in het Engels, ik wil het weer horen. De Big momma die haar kindjes zegt wat te doen, de qwazi zakenman die met zijn vrouwtje belt, de straatman die een liedje zingt en de swa's en de bro's die het hebben over de nieuwe lady's in town.

Ik heb geen zin om hier dat limburgse gezeur en buitenlandse gezeiver aan te horen. Niet vragen of ik mijn koffer aan de kant wil zetten, nee.. 'tssss lekker aso die koffer daar' en niet meer dan een arrogante blik is wat ik krijg.

Amerika heeft me echt verrast. Ondanks dat alle wolkenkrabbers, de view op Manhatten en de lichtjes op Time Square eigenlijk niet meer dan normaal voelde, heeft de openheid en alle vriendelijkheid me meer verbaasd. 'Pas op voor zakkenrollers!' 'Zorg dat je niet in verkeerde straten loopt!' 'Neem alleen een Yellow Cab.' Ik werd door iedereen gewaarschuwd, maar op iedere plek die ik ben geweest, van de metro tot in Harlem heb ik me geen moment bedreigd gevoelt. Dat is zelfs hier in Eindhoven wel eens anders.

Op een bom vol station kom ik aan, het station waar ik vorige week vertok naar de Big apple lijkt drukker dan iedere plek die ik in New York heb bewandeld. Ik vlucht naar mijn bus en raap al mijn moed bij elkaar om toch iets moois te maken van deze dag. Zo beland ik om 10 uur op mijn stage.

En zit ik nu alweer 6 uur naar mijn scherm te staren. Plieng na dat 'time for a microbreak' voor de 10e keer in beeld is verschenen, staat er nu 'you've reached your daily limit.'

Jullie horen het, genoeg gedaan voor vandaag.

Whaaa whaaa waaa

Na een lekker ontbijtje vertrekken richting het zuid westen van New York, Downtown zoals ze dat hier noemen. We duiken de metro in richting de stop die hier toch nog steeds WTC heet. Enigsinds zenuwachtig lopen we de trap van de ondergrondse tunnels omhoog. Met het moment dat ik een stap op de beganegrond zet, val ik stil. 2 bewakers openen namelijk net het hek naar de plaats waar 6 jaar geleden nog 2 dikke wolkenkrabbers stonden. Het enige wat wij zien is een enorme bouwput; we staan oog in oog met Ground Zero.

Honderden toeristen staan met open mond en een camera in hun hand te kijken naar het indrukwekkende met de grond gelijk gemaakte WTC. De hekken, de prikkeldraad. Maar toch de luxe wolkenkrabbers er omheen geven een moeilijk te bevatten contrast. Ik maak foto's met mijn nieuwe camera om vervolgens een koffie bij de italiaan te halen. Tijd voor lichtere koek, we lopen richting het water.

WAAUUWWWWW het zonnetje straalt over het water en New Jersey lacht ons tegenmoet. Wat een uitzicht, wat een leven. We settelen ons op een bankje om te genieten van het uitzicht. Niet wetend wat ons de rest van de dag nog te wachten staat.

Ons plan was eigenlijk om met een bootje langs Manhatten te varen en bij Seaport weer aan land te gaan. De enorme rij deed ons helaas besluiten toch maar vast richting Brooklin te vertrekken.

Met de metro onder de zee, op naar een van de vetste ervaringen in mijn leven. Na een lunch in een typische Amerikaanse lunchroom, net als uit de film, lopen we Manhatten tegenmoet.

De zon straalt maar gaat langzaam onder. Dit zorgt voor een schitterend licht en het duurt dan ook even voordat we beseffen waar we zijn.

Ej joep, we zijn er! WE zijn in big NEW YORK F*cking city!! Whaaaahhhhh

Het uitzicht was amazing! Het weer was Awesome. New York is gewoon te gek!

Gisteravond zijn we in Soho naar een club geweest, met haast geen geld maar gelukkig een reserve creditcard zijn we tot half 3 uit ons dak gegaan. Het was het (ik ben het spreekwoord vergeten) maar het maakte de dag iig helemaal compleet.

Bij Amerika horen hamburgers en bij uitgaan hoort eten, we vertrokken richting huis, maar niet voordat we een bord friet en een heerlijk broodje hamburger naar binnen hadden gewerkt.

Half 7 naar bed, en dalijk lekker onze kater uitlopen in Central Park. Om met zonsondergang aan te komen op Time Square.

ZINNNNNNN!!


Maandagochtend..

Na een redelijke hangover maakte we ons zelf klaar om op pad te gaan richting central park. Serieus wat een dik park! Een ijsbaan, just like in the movies, gekleurde bomen waardoor de wolkenkrabbers je aanstaren. Iedere seconde gingen er meer lichtjes aan en liepen we meer en meer richting Time Square.. De straat en beleving waar we al een paar dagen op waren aan't wachten. Het New York van tv.

Picadilly circus in het groot, wow wat een sensatie en bevrediging voor je ogen. Lichtjes, schermen, limo's. Eigenlijk natuurlijk alleen maar reclame, maar toch. VETTT!!!!

Hier en daar een winkeltje ingedoken om vervolgens rond een uur of 6 weer terug richting East Village te reizen. Tijd voor een filmpje. Want door alle indrukken en het vele lopen zin we iedere avond stiekem toch wel moe.




Nu op naar de Empire Statebuilding en daarna shoppen in Harlem.