Dinsdag, kwart over 2. Ik twijfel, ik pieker, ik weet het allemaal niet meer. Wat wil ik met mijn opleiding, wat wil ik met mijn leven?
Een van mijn leerdoelen was erachter komen wat ik nou eigenlijk wil met mijn studie. Erachter komen waar ik nou goed in ben, zodat ik een goede keuze kan maken met betrekking tot de rest van mijn studie. Nu in week 11 ben ik alleen maar onzekerder geworden..
Ik twijfel aan alles, is communicatie wel de juiste opleiding? Was creatief wel een goede keuze? Moet ik wel doorgaan met mijn studie? Moet ik nog een half jaar regulier gaan doen? Whaaaaaaaaaaaaaahhhaaa ik word er gek van.
Al die vragen.. it makes me grazy.. Maar het antwoord weet ik eigenlijk toch wel al.
Nee ik wil niet bij een reclamebureau gaan werken. Maar Ja ik ga zeker mijn opleiding afmaken. Ik ben geen quitter, en moet er niet aan denken alles voor niks te hebben gedaan.
Maar wat is het dan? De onzekerheid over mijn eigen kunnen maakt me onzeker. Is dat zo raar?
Ik ben 20, moet ik dan al weten wat ik kan en wil met de rest van mijn leven? Misschien niet..
Over mijn stage wil ik trouwens zeggen dat ik het super goed naar mijn zin heb! Daar haal ik dan ook mijn energie uit om door te gaan. De festival wereld heeft me altijd gefascineerd en door mijn stage hier is dat alleen maar bevestigd. Ik vind het nog steeds super leuk om alles eens een keer van de andere kant mee te maken. Maar toch..
Voordat ik aan mijn stage begon leek het me alleen maar relax als ik niet echt superr hard hoefde te werken. Het leek me maar niks om tot 7 uur op kantoor te moeten hangen. Maar ook dat heb ik geleerd.. als je iets leuk vind en de sfeer op de werkvloer is goed, dan maakt het niet uit om langer door te gaan.
Vroeg opstaan vind ik nog steeds niks.. dat zal ook altijd zo blijven, magoed ook daar wen je aan.
Vorige week kreeg ik te horen dat ik een andere stagedocent kreeg toegewezen. Beetje raar zo tegen het eind van je stage aan.. We zullen Fontys maar de schuld geven. Tuurlijk begrijp ik dat een docent het te druk kan hebben om ook nog eens begeleiding te geven (1x langskomen?!) maar waarom is dit zo moeilijk in te schatten van te voren? Nou goed, mijn docenten kunnen er ook allemaal niks aan doen. Ik vind het alleen een beetje jammer. Ik ben er nog steeds wel een beetje van overtuigd dat je mentor de beste begeleider kan zijn, omdat hij/zij je het beste kent. Maar het is niet anders. Met behulp van deze blog kan iedereen zich wel inlezen over wat ik doe enzo. En gelukkig kan ik altijd bij mijn mentor langs met eventuele vragen.
Vorige week ben ik op stageuitwisseling geweest. Ik wist niet zo goed wat ik er van moest verwachten en was eigenlijk best zenuwachtig van te voren. Maar het viel uiteindelijk allemaal wel mee. Mijn schoolcollega'tje is eerst hier langs geweest en de dag erna ben ik naar Schijndel afgereisd om een bezoekje te brengen aan Artifort. Mooi bedrijf en erg mooie producten. Na even gekletst te hebben en elkaars werkzaamheden doorgenomen te hebben kwamen we tot de conclusie dat onze opleiding toch niet zo goed is als iedereen altijd hoopt. We krijgen totaal geen les in programma's als Photoshop en In Design en dat terwijl die programma's in het dagelijksleven toch echt vaak worden gebruikt.
Misschien moet ik toch maar eens gaan voorstellen of hier geen ISA module of keuzevak aan geweid kan worden.
Och och wat heb ik het toch zwaar. haha. Het valt wel allemaal mee. Ik denk dat onzekerheid normaal is. Ik laat het maar gewoon op me af komen en ga na mijn stage dat half jaartje les wat ik dan nog heb, goed gebruiken om mijn creativiteit te ontwikkelen.
Ik moet namelijk niet vergeten dat ik creatief heb gekozen omdat ik dat leuk vond, ik wist natuurlijk al lang dat regulier me meer zou liggen.
dinsdag, november 21, 2006
Abonneren op:
Reacties (Atom)
