Heel heel ver weg, in een land waar alles kan, een land waar alles mooi is, een land waar ik zelf kan bepalen wat er gebeurd, hoor ik in de verte een vreemd geluidje. Het geluidje klinkt hoog. Eerst denk ik dat het de nachtegaal is of het roodborstje. Maar het geluidje herhaald zich, het klinkt steeds harder.. het lijkt op me af te komen. Ik word er bang van, ik wil het niet horen! Geen nachtegaal dus.
Piep piep pieppp, opeens herken ik het geluidje. Het is het verschrikkelijke geluidje dat ik iedere ochtend hoor. Het teken van een nieuw begin van een nieuwe, leuke of minder, leuke dag.
Met mijn slapende hoofd druk ik het geluidje uit om dat vervolgens een uur lang iedere 6 minuten te doen. Fijn zo’n snooze functie..
Na dat ik het geluidje zo’n 10 keer heb uitgedrukt zie ik de tijd op mijn telefoon ineens helder. Een vreemd negatief gevoel gaat er door mee heen, ik schrik en spring uit bed. Pff en ik lag zo lekker te dromen…
In het afgelopen uur deed ik er alles aan om mijn mooie droom tot een goed eind te laten komen, maar helaas.. het hoge piepende nokia toontje dat hoogstwaarschijnlijk bij iedere westerling bekend in de oren klinkt, zorgde er voor dat ik mijn droom niet kon afmaken.
Misschien moet ik mijn wekker morgen toch maar wat later zetten… dan heb ik misschien tijd om mijn droom af te maken. En dan krijgt de technologie eens niet de kans om mijn dromen te verpesten…
dinsdag, september 19, 2006
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten