Digitale afhankelijkheid

Verbaasd sta ik naast mijn zusje, starend naar het beeldscherm, mee te lezen hoe zij communiceert met iemand die zichzelf in een voor mij onbegrijpelijke taal ‘casanova’ noemt. Tenminste dat denk ik dat er moet staan. ‘Schiet op’ zegt m’n moeder ‘ik moet even wat mailen’ en ‘jaja’ zegt mijn zusje en ze sluit het gesprek af met de volgende zin: kSiE jE vAnAaF! kUz LoF JoE….
‘Uhm waarom praat je zo?’ vraag ik op een iet wat verwijtende toon. ‘Gewoon hoeSo?’ Ik hoor nu dat ze zelfs de woorden al op een idiote manier uitspreekt en begin op een aanvallende manier te constateren dat dit slecht ik voor het ontwikkelen van de Nederlandse taal. ‘Pff doe normaal’ zegt ze. ‘Waar slaat dat op? Dat is gewoon makkelijker praten.’ ‘Ow’ zeg ik ‘dus als je echt iets moet schrijven dan doe je dat in normaal Nederlands’. Terwijl ik dit zeg worden mijn ogen afgeleid door een briefje, dat ik op de tafel in de zelfde gebrekkige msn taal geschreven, zie liggen. ‘Ja’ zegt ze ‘duhh’. De jeugd van tegenwoordig denk ik. Die hebben best een leuke plaat gemaakt, watskebeurt past ook nog perfect bij de nieuwe msn generatie. Doe maar lekker onduidelijk dan weet de rest tenminste niet wat je bedoelt. Of wel natuurlijk en dan weet je dat het goed zit. Tot mijn verbazing ben ik erachter gekomen dat er toch een mogelijkheid is er voor de gene die wel graag willen weten wat hun kleine zusje uitspookt. En wel een heus online woordenboek opgezet voor msn taal. Ja je hoort het goed, er zijn mensen die zich de moeite nemen iedere dag zoveel mogelijk nieuwe afkortingen te vinden en deze toe te voegen aan het woordenboek. Wie het woordenboek daadwerkelijk gebruikt? Geen idee. Ik ben blij echt heel blij dat internet en al dat gedoe er pas is gekomen toen ik niet meer buiten hoefde te spelen. Want de jeugd van tegenwoordig dat zijn een soort natuurbarbaren. Alles wat ze weten dat weten omdat ze het ooit op een scherm gezien hebben. En dat was het, grrr $#@%*(# weg scherm weg column weg alles. Zie je nou dat krijg je ervan stress, stress en nog eens stress het enige wat ze kunnen is kapot gaan. Tis wat, en we msnen nog even verder om vervolgens deze column naar het goede adres te kunnen mailen, helaas niet op tijd maar dat is niet anders we blijven nu eenmaal afhankelijk van de digitale wereld…