Draaien

Rondjes draaiend om haar as. Mooi als ze is. Alles in evenwicht. Het is een mooi gezicht. Het is niet eens dat ze soms net iets harder draait. Of net iets anders. En niet eens soms iets minder zacht. Nee ze draait en draait en draait. Alleen maar rondjes om haar as. Ik kijk naar haar. Ik staar. Ik probeer te lezen wat ze te vertellen heeft. Maar ze draait te snel. Het enige dat veranderd is de naald. De naald komt dichterbij haar as. Ooit zal ze stoppen. Dan is ze uitgedraaid. Ik kijk op en ze neemt me mee. Mee in haar ritme. In de golven van haar sound. Opzwepende geluidjes. En swingende electrobeats. Afgewisseld door melodieuze minimal grooves. Ik zweef. Ik draai rondjes om mijn as. Luisterend naar haar. Maar opeens is daar het einde. Ik stop met draaien. Mijn trip word verstoort door een krassend schel geluid. Krik krak. Het is de naald. De naald die haar as vernield. Zij stopt met draaien. Het is het einde van de plaat.